Passie voor tekst, de juiste boodschap, de beleving

Jeugdsentiment

´Lila´s moeder, ik moet naar de wc.’ Dat ben ik, realiseer ik me. Hoewel ik al bijna vier jaar in mijn nieuwe rol als moeder zit, heb je van die dagen dat het in ene inkickt. Je bent gepromoveerd tot billen afveger en dit beperkt zich niet alleen tot de billen van je eigen kinderen.

 

Terwijl ik de aardappels schil, houd ik met een half oog de monstertjes in de tuin in de gaten. Auw, gloeiende, gloeiende! Mijn vinger tussen de lade! Niet schelden waar de kids bij zijn en zeker niet huilen. Stel je voor, de ‘mama van Lila’ staat te huilen in de keuken… Ik schenk nog maar een wijntje in. Het is tenslotte vrijdagmiddag.

 

Ik neem een slokje en mijmer over hoe snel alles gaat. Ik zie mezelf als klein basisschoolmeisje bij vriendinnetjes thuis. ‘Manon’s moeder, mag ik wat drinken?’ Ik lach om die keer toen bij Esther thuis de thee uit mijn neus over tafel spoot omdat ik zo moest lachen en tegelijkertijd verrekte verlegen was bij andere moeders thuis. En nu ben ik zelf die moeder… Ik neem me voor om bewuster te leven en meer te genieten. Lol maken met mijn kinderen en morgen ouderwets los op de 21e editie van Dance Valley. Over jeugdsentiment gesproken!