Passie voor tekst, de juiste boodschap, de beleving

Als ik dooga

Afgelopen week hebben we afscheid genomen van ons opaatje. Hij was 86 jaar de oude baas, heeft een mooi leven gehad en was klaar om te gaan. De aanblik van mijn opa op zijn sterfbed deed me de betrekkelijkheid van het leven beseffen. We gaan allemaal een keer, misschien wel sneller dan je denkt. En als het dan zover is en je blikt terug op je leven, wat is je dan het meeste bij gebleven? Denk je tevreden terug aan alle stressvolle jaren waarin je hebt gezwoegd voor centen en roem? Herinner je met een glimlach hoe schoon je huis was? Als ik doodga wil ik terugdenken aan een diepgaand leven met mijn partner, aan intieme en gezellige momenten met vrienden en familie, aan losgeslagen feestjes en vooral aan de vele jaren die ik met volle aandacht aan mijn meiden heb besteed. Het zijn de mensen om je heen die het leven glans geven. Ik kies ervoor om te leven vanuit mijn hart en om te doen waar ik blij van word. Natuurlijk is dit niet altijd mogelijk of soms maar voor een deel, maar ik geloof dat je altijd een keuze hebt. Al is het maar de manier waarop je het leven bekijkt. Maak je overal een strijd van, kies je voor uiterlijke schijn of besluit je om wat lichter te leven en alles niet zo serieus te nemen? Die laatste momenten met mijn opaatje hebben mij nogmaals duidelijk gemaakt hoe ik wil leven. Lieve opa, bedankt voor het inzicht en alle liefdevolle jaren. Het gaat u goed!