Passie voor tekst, de juiste boodschap, de beleving

No guts no glory

´Vertrouw op je buikgevoel’, adviseren mensen weleens. Follow your gut feeling, zoals de Engelsen dat zo mooi verwoorden. Maar hoe voelt dat buikgevoel dan? Vorig jaar zou ik een tattoo laten zetten, het plaatje zat al op m’n rug. Wilde ik dit nou wel echt? Ik bleef twijfelen en trok me even terug op het toilet. Kom maar op met dat buikgevoel! Ogen dicht, handen op mijn buik en rustig ademen. Mijn buik zei helemaal niets. Nog eens proberen, het bleef verdomd stil daar beneden. Paniek! Klote buikgevoel, waar is het als je het nodig hebt? Hoewel ik naast de tattoo ook het buikgevoel had opgegeven, is onlangs toch het kwartje gevallen. Een suf voorbeeld misschien, maar ik had iemand aan de telefoon van een bepaalde instantie en ik werd er zo blij van. In diezelfde week kwam ik op een bepaald idee en weer werd ik zo enthousiast. Het leek een soort explosie van losgeslagen vlindertjes in mijn buik. Ik voelde me als een dolle koe die, na een hele winter op stal te hebben gestaan, voor het eerst naar buiten mag. Dit moet het zijn bedacht ik me, gut feeling. Als iets zo goed voelt dan ben je vast en zeker op de juiste weg. Luister naar je buik, dan volgt de glorie vanzelf!